ESKİ ÖĞRETMENLERİM

Bizler Hz. Ali’nin ‘’bana bir harf öğretenin kırk yıl kölesi olurum’’ öğretisiyle büyümüş, öğretmenlerimizi örnek olarak görmüş, onlar gibi oturmuş, onlar gibi yürümüş, onlar gibi yiyip içmişiz. Öğretmenimizin her dediği bizim için doğruydu. Ebeveynlerimizin öğretmenlerimize sonsuz güveni, bizi onlara emanet ederken adeta kurban ediyormuş gibi eti de kemiği de senin lafları hiç aklımızdan çıkmaz. Bugün kaç veli bunu yapar bilmiyorum ama yapmıyorsa veliden mi yoksa öğretmenden mi bunu çok iyi analiz etmek gerekiyor diye düşünüyorum.
Eski öğretmenlerimiz ne yapmıştılar ki ölesiye bir güven kazanmıştılar. Dayak, kulak çekme, tek ayak üstü durma hatta falaka bile vardı. Onlara duyulan saygı acaba velilerimizin cehaletinden miydi, yoksa gerçekten hakkediyorlar mıydı bunu toplum bilimcilerin çok iyi araştırmaları gerekiyor.
Şimdi öğretmenler karşısında saygısını hiç yitirmemiş bir birey olarak acizane bir şekilde karşılaştırma yapmak istiyorum..
Eski öğretmenler yaşadığımız toplumda her zaman el üstünde tutulurdu. Taziye, düğün, toplantı gibi toplu yapılan her olayda öğretmen ve imam baş köşedeydi, şimdi ise imam hala baş köşede ama öğretmen yok. Eskiden öğretmen maddi sıkıntılar çeker çocuklarını okutmak, ev kirasını ödemek için ikinci bir iş yapardı.(tablacılık,boyacılık, pazarcılık yapan öğretmen bilirim) Şimdiki öğretmenler ise evlerini, arabalarını almış hatta ikinci evlerini kiraya bile vermişler. Eski öğretmenler için şekil çok önemliydi. Erkekler her yerde traşlı, bayanlar bakımlıydı. Elbiseleri eski olsa da ütülüydü. Kumaş gömlek pantolon ve etek giyerlerdi. Şimdi ise blue jeansler,sweatshirtler,transparan giysiler giyerler. Tatilleri top sakal bırakmak, saçlarını dağıtmak için fırsat bilirler. Eski öğretmenler sevdikleri zaman evlenirlerdi. Şimdi ise boşanma moda olmuş, kız erkek fark etmez ayda bir sevgili değiştirir olmuşlar.
Eski öğretmenler hastalanırdı ama kan kusmadan rapor almazlardı. Şimdikiler ise canları sıkılınca alırlar raporlarını bakarlar keyiflerine. Eskiler çok konuşmazdı. Hele bilmedikleri bir konuda hiç konuşmazlardı. Şimdikiler ise öğretmen ya her şeyi bilirler. İki dakikada devlet kurar devleti de aynı hızda yıkarlar. Türkçeci biyoloji uzmanı kesilir, biyolojici de en büyük edebiyatçıdır. Hayatında motoru aldığı arabasında görmüştür ama sanayide tamirciyi motor böyle tamir edilmez diye azarlar. Boyacıya üniversite mezunu olduğu için ahkam keser, esnafa devlet memuru sıfatıyla racon keser ama genelde de borç takıp kaçar. Eski öğretmenler için önemli olan insan olmaktı, şimdikiler için ise zengin olmak, yakışıklı veya güzel olmak, yıpranmamak, karizmatik olmak, tartıştığı her yerde haklı olmak. Eski öğretmenler babaydı anaydı. Şimdikiler ise arkadaş, sevgili ve kanka.

Şunu biliyorum ki eski öğretmenler şimdiki öğretmenler kadar iyi eğitim almamış, şimdiki öğretmenler kadar bilgili değildiler. Şimdiki öğretmenler nasıl yapıyorlar bilmiyorum ama daha iyi öğretiyorlar. Ama galiba yukarıda saydığım nedenlerden dolayı saygı görüyorlardı.

Şimdi bir çok öğretmen bana kızacak. Ama ne yazık ki yeni öğretmenlerin en az yarısı böyle. Anlattığım özelliklerde olmayan öğretmenlerimin önünde hala saygıyla eğiliyorum.

Bu yazi 244 defa okundu.

<< Önceki || Sonraki >>